گوگل با معرفی پروژه Suncatcher، گامی جسورانه در جهت انتقال پردازش‌های هوش مصنوعی از زمین به فضا برداشته است. این پروژه که اولین نمونه اولیه آن قرار است در تاریخ ۱ اکتبر (۹ مهر) با استفاده از موشک Falcon 9 اسپیس‌ایکس به فضا پرتاب شود، هدف خود را آزمودن توانایی پردازش‌های سنگین هوش مصنوعی در مدار زمین قرار داده است.

جزئیات کلیدی این فناوری:

ماهواره به عنوان دیتاسنتر: ماهواره‌ای که گوگل طراحی کرده (MVP)، در واقع یک واحد پردازشی کوچک است که حاوی چهار تراشه Trillium TPU (واحد پردازش تنسور گوگل) می‌باشد. این تراشه‌ها قادرند پرس‌وجوهای (Queries) کوتاه مدل‌های هوش مصنوعی Gemini را در بازه‌های زمانی ۱۵ دقیقه‌ای پردازش کنند.
انرژی خورشیدی: این ماهواره از پنل‌های خورشیدی برای تأمین حدود ۱ کیلووات برق استفاده می‌کند تا فعالیت تراشه‌ها را مدیریت کند.
چرا فضا؟ با افزایش تقاضای بی‌سابقه برای انرژی و زمین جهت ساخت دیتاسنترهای زمینی، انتقال بخشی از بار پردازشی به فضا می‌تواند فشار بر شبکه‌های برق و منابع زمین را کاهش دهد.
نقشه راه: گوگل قصد دارد در سال ۲۰۲۷، مجموعه‌ای از خوشه‌های ماهواره‌ای (با بیش از ۸۰ ماهواره) را آزمایش کند که از طریق لینک‌های نوری با سرعت بسیار بالا به یکدیگر متصل هستند تا یک شبکه پردازشی عظیم در مدار ایجاد کنند.

چالش‌ها و چشم‌انداز:

این مأموریت باید ثابت کند که تراشه‌های تجاری می‌توانند در برابر تابش‌های فضایی، تغییرات دمایی شدید و استرس‌های پرتاب، عملکرد خود را حفظ کنند. اگر این آزمایش‌ها موفقیت‌آمیز باشد، گوگل می‌تواند پیشگام بازار تریلیون دلاری «محاسبات مداری» (Orbital Compute) شود.








#اکرانک